Σε κάθειρξη 30 ετών καταδικάστηκε από το Εφετείο η Μιριάμ Ζαουέν, πρώην υπάλληλος βρεφονηπιακού σταθμού στη Λιόν, για την ανθρωποκτονία ενός βρέφους 11 μηνών το 2022. Η υπόθεση συγκλόνισε τη Γαλλία, καθώς η κατηγορουμένη ανάγκασε το μωρό να καταπιεί μεγάλη ποσότητα αποφρακτικού τουαλέτας.
Η Ζαουέν θα πρέπει να εκτίσει τουλάχιστον 15 χρόνια στη φυλακή πριν μπορέσει να αιτηθεί αποφυλάκιση, σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση. Η δικηγόρος της δήλωσε πως η πελάτισσά της αποδέχεται την ποινή και δεν θα προσφύγει σε ανώτερο δικαστήριο.
Αρχικά, το πρωτοδικείο είχε καταδικάσει τη 27χρονη σε 25ετή κάθειρξη για βασανιστήρια που οδήγησαν στον θάνατο του παιδιού, χωρίς πρόθεση. Ωστόσο, το Εφετείο αναγνώρισε την πράξη ως ανθρωποκτονία εκ προθέσεως, αλλάζοντας το κατηγορητήριο, όπως επιδίωκε η οικογένεια της μικρής Λίζας.
Η δικηγόρος της οικογένειας, Κατρίν Μπουργκάντ, ανέφερε πως οι γονείς αισθάνονται ανακούφιση, καθώς η δικαιοσύνη εισάκουσε το αίτημά τους και αναγνώρισε τη βαρύτητα της υπόθεσης. Η τριήμερη δίκη χαρακτηρίστηκε ως "φρικτή" για τους γονείς, οι οποίοι έδωσαν αγώνα στη μνήμη της κόρης τους.
Στην ακροαματική διαδικασία, η Ζαουέν παραδέχθηκε τελικά ότι έριξε το τοξικό προϊόν, με βάση το θειικό οξύ, στο στόμα του βρέφους, ισχυριζόμενη πως δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει το παιδί, αλλά να το κάνει να σταματήσει το κλάμα. Τον ισχυρισμό αυτόν αντέκρουσαν αστυνομικοί, γιατροί και ψυχίατροι, επισημαίνοντας τη γνώση της για τον κίνδυνο του προϊόντος.
Ο γενικός εισαγγελέας, Μπατίστ Γκοντρό, τόνισε ότι η κατηγορουμένη "σκότωσε συνειδητά, με ένα φονικό τοξικό προϊόν", οδηγώντας το βρέφος σε βασανιστικό θάνατο μέσα σε τέσσερις ώρες.
Κατά τη διάρκεια της δίκης, η Ζαουέν ζήτησε συγγνώμη από τους γονείς του παιδιού, χωρίς να λάβει συγχώρεση. Ψυχίατροι την περιέγραψαν ως "ανώριμη" και "μετρίως" διανοητικά ανεπαρκή, χωρίς όμως διάγνωση ψυχικής νόσου.
Η υπεράσπιση ζήτησε η ποινή να επιτρέπει μια ευκαιρία επανένταξης, τονίζοντας ότι η Ζαουέν δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει. Επισημάνθηκε επίσης πως συνάδελφοί της είχαν χαρακτηρίσει την ίδια "ακατάλληλη" και "ανίκανη" για τη φροντίδα βρεφών, σημειώνοντας ότι δεν θα έπρεπε να είχε προσληφθεί ή να μένει μόνη με παιδιά.