Στο Μαξίμου έχει περάσει πλέον το μπαλάκι της λήψης των τελικών αποφάσεων για το μοντέλο μείωσης του ενεργειακού κόστους της βιομηχανίας με τις τελικές ανακοινώσεις να θεωρούνται πλέον θέμα ημερών.
Ύστερα από τέσσερις μήνες αναμονής όλα δείχνουν ότι οι τελευταίες διεργασίες έχουν μπει στην τελική ευθεία και οι οριστικές ανακοινώσεις αναμένονται μέσα στις επόμενες 15 ημέρες.
Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, η κυβέρνηση καλείται να ζυγίσει δύο διαφορετικά σενάρια- μεταξύ των οποίων και το ιταλικό μοντέλο και να κινηθεί άμεσα, καθώς η ελληνική βιομηχανία δε μπορεί να δέχεται για πολύ ακόμη πλήγμα στην ανταγωνιστικότητά της, πληρώνοντας έως και 40% ακριβότερο ρεύμα, την ώρα που χώρες όπως η Γερμανία και η Ιταλία έχουν «κλειδώσει» χαμηλές τιμές.
Πάντως, ενώ το ιταλικό μοντέλο είχε βγει από το κάδρο το τελευταίο διάστημα -καθώς η ελληνική παραλλαγή δε βρήκε σύμφωνη την Κομισιόν-όπως αναφέρουν στο BD πηγές κοντά στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, πλέον επανέρχεται δυναμικά στο τραπέζι των συζητήσεων, παρότι θεωρείται κατά γενική ομολογία δύσκολα εφαρμόσιμο χωρίς καθυστερήσεις ή εμπλοκές από τις Βρυξέλλες.
Όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές, υπάρχει ανοιχτός δίαυλος επικοινωνίας με τον ΣΕΒ, ωστόσο, όπως σημειώνουν, δεν πρόκειται να ληφθεί καμία απόφαση χωρίς την έγκριση της Κομισιόν.
Οι ίδιες εκτιμήσεις πάντως βλέπουν ιδιαίτερα πιθανό οι τελικές αποφάσεις να βασιστούν στο ιταλικό μοντέλο, με τις απαραίτητες βέβαια προσαρμογές, ώστε να καταστούν αποδεκτές από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Θυμίζουμε ότι το ιταλικό μοντέλο τέθηκε ξανά στο επίκεντρο λίγες ημέρες πριν από τον υπουργό Ανάπτυξης, Τάκη Θεοδωρικάκο, σε συνάντηση που είχε με αντιπροσωπεία του ΣΕΒ και τον πρόεδρό του, Σπύρο Θεοδωρόπουλο.
Σύμφωνα με όσα είχε πει εκείνη την ημέρα, «το υπουργείο Ανάπτυξης και ο ΣΕΒ εργάζονται από κοινού προκειμένου η Κυβέρνηση να υιοθετήσει την βέλτιστη και πιο ολοκληρωμένη λύση για τη στήριξη της βιομηχανίας έναντι του ιδιαιτέρως αυξημένου ενεργειακού κόστους, με βάση το ιταλικό μοντέλο. Στόχος να επιλυθεί αυτό το κρίσιμο ζήτημα τις επόμενες εβδομάδες».
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με όσα μεταφέρουν στο BD πηγές κοντά στον ΣΕΒ, η πρότασή του για το βιομηχανικό ρεύμα παραμένει και δεν έχει κατατεθεί κάποια παραλλαγή ή κάποια άλλη πρόταση, ενώ μέχρι σήμερα δεν έχει λάβει καμία επίσημη ενημέρωση για το πώς τελικά θα κινηθεί η κυβέρνηση.
Ο ΣΕΒ αναμένει τις επίσημες ανακοινώσεις, αποφεύγοντας να σχολιάσει διαρροές, ενώ υπογραμμίζει ότι βασικό του ζητούμενο είναι να υπάρξει μια λύση που να ανακουφίζει ουσιαστικά το ενεργειακό κόστος των επιχειρήσεων.
Βάσει των ίδιων πληροφοριών, η τελική απόφαση ανήκει στην κυβέρνηση, η οποία καλείται να σταθμίσει δημοσιονομικούς περιορισμούς και την έγκριση της Κομισιόν.
Πάντως, οι ίδιες πηγές εκτιμούν ότι το θέμα οδεύει προς επίλυση, χωρίς ωστόσο να γνωρίζει αν τα μέτρα που θα ανακοινωθούν θα βρίσκονται κοντά ή μακριά από την πρότασή του, ξεκαθαρίζοντας ότι θα τοποθετηθεί μόνο μετά τις επίσημες ανακοινώσεις
Τα δύο σενάρια που εξετάζονται
Σύμφωνα με πληροφορίες, συνολικά η κυβέρνηση καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε δύο διαφορετικά μονοπάτια, που έχουν καταρτιστεί από το ΥΠΕΝ, ύστερα από την αρνητική στάση της DG Comp απέναντι στην ελληνική πρόταση για το ιταλικό μοντέλο, αποφεύγοντας να ανοίξει εκ νέου μέτωπο με τις Βρυξέλλες.
Έτσι, από τη μία πλευρά βρίσκεται το λεγόμενο «ιταλικό μοντέλο», το οποίο εξακολουθεί να έχει ισχυρούς υποστηρικτές στη βιομηχανία, παρά το γεγονός πως η ελληνική παραλλαγή του δεν έλαβε την τελική έγκριση από την Κομισιόν, καθώς θεωρήθηκε περισσότερο γενικευμένη έκπτωση στο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας παρά στοχευμένη «πράσινη» επιδότηση.
Θυμίζουμε ότι το ιταλικό μοντέλο στηρίζεται στην έννοια του «ενεργειακού δανείου». Παρέχει, δηλαδή, σε ενεργοβόρες επιχειρήσεις φθηνή ηλεκτρική ενέργεια τα πρώτα τρία χρόνια, με την προϋπόθεση ότι θα επιστρέψουν την ωφέλεια μέσω επενδύσεων σε ΑΠΕ.
Ο ΣΕΒ εδώ και καιρό είχε προτείνει μία ιδιαίτερα φιλόδοξη εκδοχή του ιταλικού μοντέλου, η οποία προέβλεπε κάλυψη έως και 100% της κατανάλωσης για 11 μεγάλες βιομηχανίες υψηλής τάσης και 67 επιχειρήσεις μέσης τάσης, καθώς και κάλυψη 80% σε 300 βιομηχανίες μέσης τάσης, με το συνολικό κόστος να υπερβαίνει τα 280 εκατ. ευρώ.
Και παρότι το μοντέλο αυτό δεν συνιστά κρατική ενίσχυση αλλά ένα είδος ενεργειακού δανείου, επιστρεφόμενου και μάλιστα με επιβάρυνση, η αρνητική στάση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έχει καταστήσει σαφές ότι η εφαρμογή του χωρίς έγκριση ενδέχεται να οδηγήσει είτε σε «πάγωμα» είτε σε μακροχρόνιες καθυστερήσεις.
Όσον αφορά το δεύτερο σενάριο, αυτό περιλαμβάνει ένα εναλλακτικό πακέτο μέτρων που έχει επεξεργαστεί το ΥΠΕΝ, το οποίο μάλιστα είναι πλήρως εναρμονισμένο με το ευρωπαϊκό πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων για την καθαρή βιομηχανία (CISAF).
Αξίζει να σημειώσουμε ότι στο σχέδιο αυτό κεντρικό ρόλο διαδραματίζει ο μηχανισμός αντιστάθμισης, ο οποίος βάσει των νέων κατευθυντήριων γραμμών μπορεί να προσφέρει σημαντική ανακούφιση στις ενεργοβόρες επιχειρήσεις.
Ωστόσο, το πλαίσιο αυτό θέτει αυστηρούς περιορισμούς ως προς τη σωρευτικότητα των κρατικών ενισχύσεων, καθώς οι επιχειρήσεις που λαμβάνουν ήδη στήριξη μέσω της αντιστάθμισης έμμεσου κόστους CO₂ δεν μπορούν να επωφεληθούν από πρόσθετα εργαλεία που καλύπτουν το ίδιο ενεργειακό βάρος.
Μάλιστα, στη δική μας περίπτωση η συγκεκριμένη παράμετρος θεωρείται κρίσιμη δεδομένου ότι η αντιστάθμιση εφαρμόζεται σε σημαντικό τμήμα της ενεργοβόρου βιομηχανίας.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
