Την εκτίμηση ότι η «Πράσινη Συμφωνία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει σχεδόν εκτροχιαστεί, λόγω ενός συνδυασμού πέντε βασικών παραγόντων, διατύπωσε ο καθηγητής Γιώργος Γιαννόπουλος, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και της μόνιμης επιτροπής για την Καινοτομία του αμερικανικού Ερευνητικού Συμβουλίου για τις Μεταφορές. Ο καθηγητής τόνισε ότι ο στόχος για επίτευξη του net zero έως το 2050 είναι όχι μόνο εξαιρετικά δαπανηρός, αλλά και ανέφικτος σε παγκόσμιο επίπεδο.
Όπως ανέφερε ο κ. Γιαννόπουλος, μιλώντας στο 12ο διεθνές συνέδριο για την έρευνα στις μεταφορές στη Θεσσαλονίκη, οι βασικοί λόγοι που το Green Deal παρουσιάζει στασιμότητα σχετίζονται με τη μεταβαλλόμενη γεωπολιτική κατάσταση, ιδιαίτερα μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, που στέρησε από την Ευρώπη φθηνή ενέργεια. Επιπλέον, η έμφαση σε φιλόδοξους περιβαλλοντικούς στόχους συχνά παραμέρισε την ανάγκη για ανταγωνιστικότητα και ευελιξία, δημιουργώντας εκτεταμένη γραφειοκρατία.
Το υψηλό κόστος μετάβασης προς την κλιματική ουδετερότητα, που εκτιμάται στα 20-25 τρισ. ευρώ για την Ευρώπη και πάνω από 100 τρισ. παγκοσμίως, αποτελεί σημαντικό ανασταλτικό παράγοντα. Παράλληλα, η εξάρτηση από τεχνολογίες όπως τα φωτοβολταϊκά, χωρίς επαρκή ανάπτυξη των δικτύων και λύσεων αποθήκευσης ενέργειας, επιβραδύνει την πρόοδο. Τέλος, η περιορισμένη διεθνής συνεργασία θεωρείται επίσης εμπόδιο για την επιτυχία του Green Deal.
Ο κ. Γιαννόπουλος επισήμανε ότι η τεχνολογία μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά, υπό την προϋπόθεση ύπαρξης κατάλληλου λειτουργικού πλαισίου και κοινωνικοοικονομικής αποδοχής. Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται στον ρόλο της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στη διαχείριση της ζήτησης στις μεταφορές, καθώς μπορεί να κατευθύνει τους ταξιδιώτες σε πιο βιώσιμες επιλογές και να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα των συστημάτων.
Σημαντικές εφαρμογές της ΤΝ αναμένονται στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας των συστημάτων μεταφορών, αλλά και στα δυναμικά μοντέλα τιμολόγησης. Ο καθηγητής υπογράμμισε ότι, αργά ή γρήγορα, θα απαιτηθεί η επιβολή χρεώσεων για τη χρήση υποδομών, όπως ήδη εφαρμόζεται σε πόλεις όπως η Σιγκαπούρη και το Λονδίνο, με την ΤΝ να διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη διαδικασία αυτή.
Ο τελικός στόχος, σύμφωνα με τον κ. Γιαννόπουλο, είναι η δημιουργία συλλογικών, αυτοματοποιημένων και ανθεκτικών συστημάτων κινητικότητας, με ελάχιστη ή μηδενική ιδιοκτησία αυτοκινήτων. Ωστόσο, η επίτευξη αυτού του οράματος είναι εφικτή μόνο σε περιορισμένες «νησίδες μετασχηματιστικής αλλαγής», κυρίως σε μεγάλες αστικές περιοχές που θα συγκεντρώσουν τις απαραίτητες προϋποθέσεις.
Ο καθηγητής κατέταξε τις αστικές περιοχές σε τρία επίπεδα, με μόλις 40-50 πόλεις παγκοσμίως να αναμένεται να πετύχουν πλήρως αυτό το όραμα έως το 2050. Η πλειονότητα των περιοχών, ιδίως εκείνες με χαμηλή ποιότητα ζωής και υψηλές ανισότητες, θα συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν σημαντικές προκλήσεις.
Σημείωσε επίσης ότι η υλοποίηση των Εθνικά Καθορισμένων Συνεισφορών (NDC), που θεσπίστηκαν στη Διάσκεψη COP21, παραμένει σε χαμηλά επίπεδα, με πρόοδο μόλις 10-20% μέχρι σήμερα. Παράλληλα, εκτίμησε πως οι περιαστικές και αγροτικές περιοχές ενδέχεται να γνωρίσουν αναγέννηση, λόγω της προόδου της ΤΝ και των νέων τεχνολογιών στις μεταφορές, οι οποίες μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την κινητικότητα και την ποιότητα ζωής σε αυτές τις περιοχές.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
