Στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης εκδικάστηκε υπόθεση κακοποίησης 52χρονου ατόμου με αναπηρία, σε διαμέρισμα περιοχής της ανατολικής Θεσσαλονίκης που ανήκει σε ενορία ιερού ναού. Η υπόθεση είχε αποκαλυφθεί τον Ιανουάριο του 2023, προκαλώντας έντονη κοινωνική αντίδραση.
Στο εδώλιο κάθισαν ένας 59χρονος ιερέας, ως υπεύθυνος του χώρου, και ένας 47χρονος, στον οποίο είχε ανατεθεί η φροντίδα του παθόντα. Ο 59χρονος απηλλάγη λόγω αμφιβολιών για την κατηγορία της έκθεσης, ενώ ο 47χρονος κρίθηκε ένοχος για επικίνδυνη σωματική βλάβη σε βάρος αδύναμου προσώπου και καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο ετών, με τριετή αναστολή.
Η υπόθεση ήρθε στο φως μετά από καταγγελία του αδελφού του θύματος, ο οποίος ενημέρωσε τις Αρχές, οδηγώντας στη σύλληψη των δύο ανδρών. Σύμφωνα με τα στοιχεία, ο 52χρονος ζούσε υπό άθλιες συνθήκες, στερούμενος βασικής υγιεινής και επαρκούς σίτισης, ενώ βρισκόταν δεμένος με ιμάντες στο κρεβάτι.
Το διαμέρισμα, σύμφωνα με την αποδεικτική διαδικασία, φιλοξενούσε άτομα που χρειάζονταν φροντίδα και υποστήριξη και λειτουργούσε μέσω σωματείου της ενορίας. Ο καταγγέλλων, που διαμένει στο εξωτερικό, κατέθεσε ότι κατέβαλλε μηνιαίως 1.000 ευρώ για τη μέριμνα του αδελφού του.
Κατά την κατάθεσή του στο δικαστήριο, ο 52χρονος, τετραπληγικός και καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο, περιέγραψε ότι αρχικά δεχόταν φροντίδα, όμως στη συνέχεια η συμπεριφορά του 47χρονου άλλαξε. Όπως ανέφερε, τον έδενε με ιμάντες, τον χτυπούσε και τον άφηνε χωρίς καθαριότητα, δηλώνοντας: «Δεν τον κατήγγειλα στον αδελφό μου γιατί με απειλούσε ότι δε θα μου δώσουν να φάω. Ο ιερέας είχε υποσχεθεί στον πατέρα μου ότι θα με προσέχει. Του μίλησα στην εξομολόγηση για όσα περνούσα. Σχεδόν όλο το διάστημα που έμεινα εκεί ήμουν βρόμικος. Έκανα υπομονή».
Ο καταδικασθείς αρνήθηκε τις κατηγορίες μέσω του συνηγόρου του, υποστηρίζοντας ότι ο 52χρονος είχε ανάγκη συνεχούς φροντίδας. Ο ιερέας, από την πλευρά του, δήλωσε ότι δεν επρόκειτο για οργανωμένη δομή φιλοξενίας αλλά για διαμέρισμα που παραχωρούνταν σε ανθρώπους με ανάγκες. «Δεν το είχαμε για να τα οικονομάμε. Έδωσα τη ζωή και την ψυχή μου στο σύλλογο…», ανέφερε, προσθέτοντας ότι ο 47χρονος δεν είχε επίσημη ιδιότητα φροντιστή, αλλά παρείχε εθελοντικά βοήθεια.
Η εισαγγελέας της έδρας είχε εισηγηθεί την ενοχή και των δύο, υπογραμμίζοντας ότι ο 47χρονος «κακομεταχειρίστηκε με τον πιο άθλιο τρόπο έναν άνθρωπο που δεν μπορούσε να αντιδράσει».