Κριτική στα μέτρα της κυβέρνησης ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με ανακοίνωσή του στην οποία επισημαίνει ότι η δέσμη παρεμβάσεων που παρουσίασε η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη κινείται, για ακόμη μία φορά, στη λογική των περιορισμένων και βραχυπρόθεσμων λύσεων.
Σύμφωνα με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τα μέτρα δεν αντιμετωπίζουν την ακρίβεια που, όπως τονίζει, η ίδια η κυβέρνηση έχει προκαλέσει, ούτε τις δομικές αιτίες της.
Όπως εξηγεί ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, τα μέτρα εστιάζουν κυρίως στην επιδότηση της τελικής κατανάλωσης (fuel pass) και στη μερική επιδότηση εισροών, όπως το diesel και τα λιπάσματα, χωρίς ουσιαστική παρέμβαση στη διαμόρφωση των τιμών.
Κατά την ανάλυση του κόμματος, η επίδραση αυτών των παρεμβάσεων στον πληθωρισμό είναι περιορισμένη και προσωρινή, ενώ υπάρχει ο κίνδυνος να διατηρηθούν υψηλά περιθώρια κέρδους σε κρίσιμους τομείς της αγοράς, κυρίως στα διυλιστήρια.
Επιπλέον, σημειώνει ότι η επιλογή επιδοτήσεων μέσω επιχειρήσεων –όπως στην ακτοπλοΐα και στην εφοδιαστική αλυσίδα– δεν συνοδεύεται από μηχανισμούς ελέγχου που να διασφαλίζουν τη μετακύλιση του οφέλους στους καταναλωτές.
Πρόκειται, όπως αναφέρει, για μια προσέγγιση με χαμηλή αποδοτικότητα στη χρήση δημοσιονομικών πόρων.
Παράλληλα, η δίμηνη διάρκεια των μέτρων θεωρείται ανεπαρκής, καθώς περιορίζει τον μακροοικονομικό τους αντίκτυπο και δεν δημιουργεί συνθήκες σταθερότητας για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, ιδιαίτερα σε ένα περιβάλλον διεθνούς αβεβαιότητας.
Σε πιο γενικό επίπεδο, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση επιλέγει να διατηρήσει ανέπαφο τον πυρήνα της φορολογικής επιβάρυνσης στα καύσιμα, αποφεύγοντας παρεμβάσεις στη λειτουργία της αγοράς ενέργειας, επικαλούμενη, όπως αναφέρει, ψευδείς δημοσιονομικούς περιορισμούς από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το κόμμα καταλήγει ότι απαιτείται ένα νέο, συνεκτικό πλαίσιο δημοσιονομικής πολιτικής, προσαρμοσμένο στις τρέχουσες συνθήκες, το οποίο θα περιλαμβάνει μείωση έμμεσων φόρων, αυστηρή ρύθμιση της αγοράς, φορολόγηση υπερκερδών και ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος.
Όπως σημειώνει, η πολιτική επιλογή της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας «δεν στερείται μόνο επάρκειας, στερείται και στρατηγικής κατεύθυνσης», που χρειάζεται αλλαγή το συντομότερο δυνατόν από μια νέα προοδευτική διακυβέρνηση.