Με φόντο τις παρεμβάσεις της πρώτης ημέρας της Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, το Politico αποτιμά τα μηνύματα που εξέπεμψαν Ευρωπαίοι και Αμερικανοί αξιωματούχοι, εστιάζοντας κυρίως στις τοποθετήσεις του Εμανουέλ Μακρόν και του Φρίντριχ Μερτς.
Σύμφωνα με την ανάλυση, οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να πετυχαίνουν έναν διαχρονικό τους στόχο: μια Ευρώπη που επενδύει πολύ περισσότερα κονδύλια στην άμυνα και περιορίζει την εξάρτησή της από την Ουάσινγκτον για την ασφάλειά της. Ωστόσο, επισημαίνεται πως το αποτέλεσμα αυτής της πίεσης ίσως να μην είναι πλήρως αρεστό στον Ντόναλντ Τραμπ, καθώς ενδέχεται να διαμορφώνει μια πιο αυτόνομη ευρωπαϊκή ισχύ.
Κεντρικό μοτίβο των παρεμβάσεων στο Μόναχο αποτέλεσε η ανάγκη ενίσχυσης των στρατιωτικών δαπανών και η αναθεώρηση της διατλαντικής συνεργασίας, με ορισμένους να μιλούν ακόμη και για ένα «ΝΑΤΟ 3.0», στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.
Παράλληλα, ακούστηκαν εκκλήσεις για μεγαλύτερη ευρωπαϊκή αυτάρκεια στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας, της διαστημικής πολιτικής και της τεχνολογίας, ώστε η ήπειρος να περιορίσει την εξάρτησή της από εξωευρωπαϊκές δυνάμεις — συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ.
Το Politico παρομοιάζει τη σημερινή σχέση Ευρώπης–ΗΠΑ με έναν μακροχρόνιο γάμο που δεν οδηγείται σε διαζύγιο, αλλά σε «χωριστά υπνοδωμάτια»: και οι δύο πλευρές δηλώνουν προσήλωση στη Συμμαχία, ωστόσο η τελευταία χρονιά — από την ομιλία του Τζ. Ντ. Βανς έως τις τοποθετήσεις του Τραμπ για τον Καναδά και τη Γροιλανδία — έχει επιβαρύνει το κλίμα.
Αμερικανοί αξιωματούχοι στο Μόναχο εμφανίστηκαν ικανοποιημένοι από την αύξηση των ευρωπαϊκών αμυντικών προϋπολογισμών, καθώς οι ΗΠΑ στρέφουν το ενδιαφέρον τους περισσότερο στο δυτικό ημισφαίριο και την περιοχή Ινδο-Ειρηνικού.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, με πιο ρεαλιστική προσέγγιση, διατυπώνουν μια νέα πρόταση συνεργασίας: αμοιβαίος σεβασμός και αναγνώριση της Ευρώπης ως ισότιμου εταίρου, με αντάλλαγμα μεγαλύτερη συμβολή στην κοινή άμυνα και ουσιαστικότερη συμμετοχή στη διαχείριση των διεθνών κρίσεων. Όπως προειδοποίησε ο Μερτς, το διεθνές σύστημα που στηριζόταν σε κανόνες και δικαιώματα βρίσκεται σε φάση αποδόμησης.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στη συνέχιση της στήριξης προς την Ουκρανία, τόσο σε οικονομικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο, την ώρα που η αμερικανική βοήθεια υπό τον Τραμπ βαίνει μειούμενη. Ο Μακρόν ξεκαθάρισε ότι οποιαδήποτε συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου δεν μπορεί να διαμορφωθεί χωρίς τη συμμετοχή της Ευρώπης.
Ο Γάλλος πρόεδρος χαρακτήρισε την ομιλία του «σήμα αισιοδοξίας και αποφασιστικότητας», υποστηρίζοντας ότι η Ευρώπη οφείλει να υπερασπιστεί τα επιτεύγματά της και να ενισχύσει τη γεωπολιτική της υπόσταση. Απέρριψε τις επικρίσεις περί παρακμής, γραφειοκρατίας ή δημοκρατικής οπισθοδρόμησης, υπερασπιζόμενος το ευρωπαϊκό μοντέλο ελευθερίας, κοινωνικής προστασίας και καινοτομίας.
Σε ό,τι αφορά τη ρωσική εισβολή, τόνισε ότι η απάντηση δεν μπορεί να είναι ο συμβιβασμός με το Κρεμλίνο, αλλά η συνέχιση και εντατικοποίηση της πίεσης. Υπογράμμισε επίσης πως δεν μπορεί να υπάρξει ειρηνευτική διαδικασία χωρίς ενεργό ευρωπαϊκή συμμετοχή, ενώ αναφέρθηκε σε «ευγενική αλλά σαφή άρνηση» απέναντι σε παράνομες διεκδικήσεις σε ευρωπαϊκά εδάφη.
Από την πλευρά του, ο Γερμανός καγκελάριος προειδοποίησε ότι η παγκόσμια ισορροπία μετατοπίζεται προς μια λογική ισχύος των μεγάλων δυνάμεων. Κάλεσε τις ΗΠΑ σε ειλικρινή διάλογο, επισημαίνοντας ότι ούτε η Ουάσινγκτον μπορεί να αντιμετωπίσει μόνη της τις παγκόσμιες προκλήσεις.
Ο Μερτς υποστήριξε την οικοδόμηση ενός ισχυρότερου ευρωπαϊκού αμυντικού πυλώνα εντός του ΝΑΤΟ, χωρίς αυτό να σημαίνει αποδέσμευση από τη Συμμαχία. Παραδέχθηκε, ωστόσο, ότι η υπερβολική εξάρτηση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ υπήρξε επιλογή που πλέον πρέπει να αναθεωρηθεί.
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στην παρέμβαση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος ανοίγει τη δεύτερη ημέρα της συνόδου. Πριν αναχωρήσει για την Ευρώπη, τόνισε ότι το μέλλον των δύο πλευρών του Ατλαντικού παραμένει αλληλένδετο, υπογραμμίζοντας την ανάγκη επανακαθορισμού των όρων αυτής της σχέσης στη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα.