Το άγχος στην εγκυμοσύνη και τα πρώτα χρόνια ζωής φαίνεται να συνδέεται με μακροπρόθεσμα πεπτικά προβλήματα, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Gastroenterology. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι οι αλλαγές στο έντερο και το συμπαθητικό νευρικό σύστημα μπορεί να εξηγούν αυτή τη συσχέτιση.
Η συναισθηματική παραμέληση, το άγχος κατά τη διάρκεια της κύησης και μετά τη γέννηση, καθώς και άλλες δυσμενείς εμπειρίες στην αρχή της ζωής, μπορούν να επηρεάσουν βαθιά την ανάπτυξη του παιδιού και τη διαμόρφωση του εγκεφάλου.
Ερευνητές από το Κέντρο Έρευνας Πόνου της Οδοντιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης διερεύνησαν την αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ εγκεφάλου και εντέρου. Όταν αυτή η επικοινωνία διαταράσσεται, μπορεί να εμφανιστούν διαταραχές όπως σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, κοιλιακό άλγος ή προβλήματα κινητικότητας, όπως δυσκοιλιότητα και διάρροια.
«Όταν ο εγκέφαλος επηρεάζεται, πιθανότατα επηρεάζεται και το έντερο. Τα δύο συστήματα επικοινωνούν 24 ώρες την ημέρα, επτά ημέρες την εβδομάδα», υπογράμμισε η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Κάρα Μαργκόλις, διευθύντρια του Κέντρου Έρευνας για τον Πόνο και καθηγήτρια στη Σχολή Οδοντιατρικής και στη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.
Πειράματα σε ζώα και ευρήματα σε ανθρώπους
Η ερευνητική ομάδα ανέλυσε δεδομένα από πειράματα σε ποντίκια και δύο μεγάλες μελέτες σε παιδιά. Στα πειράματα, τα νεογνά χωρίστηκαν από τις μητέρες τους για αρκετές ώρες ημερησίως. Όταν εξετάστηκαν μήνες αργότερα, παρουσίασαν αυξημένα επίπεδα άγχους, εντερικό πόνο και διαταραχές κινητικότητας.
Οι αλλαγές διέφεραν ανάλογα με το φύλο: τα θηλυκά ποντίκια εμφάνισαν διάρροια, ενώ τα αρσενικά δυσκοιλιότητα. Αυτή η διαφοροποίηση δεν παρατηρήθηκε στις μελέτες σε ανθρώπους.
Σε μελέτη πληθυσμού στη Δανία, όπου συμμετείχαν πάνω από 40.000 παιδιά, διαπιστώθηκε ότι η μητρική κατάθλιψη κατά τη διάρκεια ή μετά την εγκυμοσύνη, όταν δεν αντιμετωπιζόταν φαρμακευτικά, συνδέθηκε με αυξημένο κίνδυνο για πεπτικές διαταραχές στα παιδιά, όπως ναυτία, εμετό, δυσκοιλιότητα και κολικούς.
Σε δεύτερη μελέτη στις ΗΠΑ, που βασίστηκε σε δεδομένα από σχεδόν 12.000 παιδιά της έρευνας Adolescent Brain Cognitive Development, παρατηρήθηκε ότι οι δυσμενείς εμπειρίες της παιδικής ηλικίας —όπως κακοποίηση, παραμέληση ή ψυχικά προβλήματα των γονέων— συνδέονταν με αυξημένα γαστρεντερικά συμπτώματα.
Συνολικά, οι ερευνητές κατέληξαν ότι το άγχος στα πρώτα στάδια της ζωής μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά την ανάπτυξη της επικοινωνίας μεταξύ εντέρου και εγκεφάλου, επηρεάζοντας τη γαστρεντερική λειτουργία σε βάθος χρόνου.