Ιρανός ΥΠΕΞ: Η Τεχεράνη θα απαντήσει σε οποιαδήποτε ισραηλινή επίθεση

Το Ιράν «θα απαντήσει με αποφασιστικότητα» σε οποιαδήποτε ισραηλινή επίθεση, δήλωσε σήμερα ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας Αμπάς Αραγτσί σε τηλεφωνική συνομιλία που είχε με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες στο πλαίσιο οξυμένων περιφερειακών εντάσεων.

«Το Ιράν κάνει σημαντικές προσπάθειες για να προστατεύσει την ειρήνη και την ασφάλεια της περιοχής, αλλά είναι απολύτως έτοιμο να απαντήσει με αποφασιστικότητα σε κάθε περιπέτεια» του Ισραήλ και «να το κάνει να μετανιώσει», αναφέρεται σε ανακοίνωση που εκδόθηκε σήμερα από το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών.

Το Ιράν εξαπέλυσε την 1η Οκτωβρίου επίθεση με περίπου 200 πυραύλους εναντίον του Ισραήλ, χρησιμοποιώντας μεταξύ αυτών και πολλούς υπερηχητικούς πυραύλους για πρώτη φορά.

Το Ισραήλ ορκίστηκε ότι το Ιράν θα πληρώσει το τίμημα για την επίθεσή του.

Τα πλήγματα αυτά παρουσιάστηκαν από την Τεχεράνη ως αντίποινα για τον φόνο τον Ιούλιο στην ιρανική πρωτεύουσα του ηγέτη του παλαιστινιακού ισλαμιστικού κινήματος Χαμάς Ισμαήλ Χανίγια, την οποία απέδωσε στο Ισραήλ. Το Ιράν δηλώνει ότι η επίθεση αυτή έγινε επίσης σε αντίποινα για τον θάνατο σε ισραηλινό πλήγμα στον Λίβανο Ιρανού στρατηγού, του Αμπάς Νιλφορουσάν, όπως και του Χασάν Νασράλα, του ηγέτη για πάνω από 30 χρόνια του λιβανικού σιιτικού κινήματος Χεζμπολάχ, το οποίο υποστηρίζεται οικονομικά και στρατιωτικά από την Τεχεράνη.

Τα ισραηλινά αντίποινα θα είναι «θανατηφόρα, ακριβείας και αιφνιδιαστικά», προειδοποίησε ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Γιοάβ Γκάλαντ.

Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών έχει εντείνει τις τελευταίες ημέρες τις διαβουλεύσεις του στην περιοχή σε μια προσπάθεια άμβλυνσης της έντασης.

Ο Αραγτσί επισκέφθηκε διαδοχικά τον Λίβανο, τη Συρία, τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Ιράκ και το Ομάν.

Σήμερα εξάλλου αναμένεται στην Ιορδανία, σύμφωνα με το υπουργείο του, προτού στη συνέχεια μεταβεί στην Αίγυπτο και την Τουρκία.

Το Ιράν δεν αναγνωρίζει το κράτος του Ισραήλ και έχει καταστήσει την υποστήριξη της παλαιστινιακής υπόθεσης έναν από τους πυλώνες της εξωτερικής του πολιτικής από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979.