«Ανάσα» για μην χαθούν κονδύλια από το Ταμείο Ανάκαμψης

Σημαντική ανάσα για την ελληνική κυβέρνηση προσφέρει η αλλαγή όρων στο Ταμείο Ανάκαμψης της Ευρωπαϊκής Ενωσης και κυρίως η μετατόπιση, προς τα πίσω, του χρονοδιαγράμματος απορρόφησης των πόρων. Ταυτόχρονα, όμως, χρειάζεται ένας νέος γύρος αλλαγών στη λίστα των έργων / πρωτοβουλιών που μπορούν να ενταχθούν καθώς κάποια που αποκλείονταν μέχρι την Παρασκευή, τώρα μπορούν να χρηματοδοτηθούν.

Ενώ αρχικά προβλέπονταν πως μέχρι το τέλος του 2022 έπρεπε να είχε συμβασιοποιηθεί το 70% των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και μέχρι το τέλος του 2023 να υπάρχουν συμβάσεις και για το υπόλοιπο 30%, η πίεση των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου οδήγησε σε αλλαγές.

Τα κράτη – μέλη συμφώνησαν στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας την κατάργηση του συγκεκριμένου όρου, με την προσθήκη πρόβλεψης πως μέχρι το 2026 θα έχουν απορροφηθεί τα κονδύλια, αλλά και με ταυτόχρονη ενίσχυση της κοινοτικής εποπτείας σε κάθε έργο ή πρωτοβουλία που θα χρηματοδοτηθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Η αλλαγή προσφέρει σημαντική ανάσα στην Ελλάδα καθώς οι αρχικοί όροι μπορεί να οδηγούσαν σε σημαντική απώλεια πόρων. Θεωρούνταν σχεδόν αδύνατο να έχουν γίνει συμβάσεις για το 70% των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης μέχρι τον Δεκέμβριο του 2022. Όχι μόνο επειδή δεν υπήρχαν έργα με βαθμό ωριμότητας – σε επίπεδο μελετών, απαλλοτριώσεων, αδειοδοτήσεων, κ.α. – αλλά και επειδή οι διαγωνισμοί στη χώρα μας απαιτούν μεγάλο χρόνο.

Στα δημόσια έργα, για παράδειγμα, έχει υπολογιστεί πως χρειάζονται πέντε χρόνια από τη στιγμή που θα ξεκινήσει η προετοιμασία ενός διαγωνισμού μέχρι να υπογραφεί σύμβαση. Αλλά και στα έργα πληροφορικής, που φαίνεται πως θα αποτελέσουν, μαζί με τις δράσεις στον τομέα της πράσινης ανάκαμψης, την αιχμή του δόρατος, μια προσφυγή στα δικαστήρια μπορεί να οδηγήσει σε διετή καθυστέρηση ενός διαγωνισμού.

Κυβερνητικά στελέχη υποστηρίζουν πως «οι λίστες με τα έργα έχουν παραδοθεί στην πενταμελή επιτροπή που θα λάβει τις τελικές αποφάσεις». Όμως, οι αλλαγές στους όρους βοηθούν ώστε να μπουν στον κατάλογο κάποια έργα για τα οποία υπήρχαν αμφιβολίες αν θα συμβασιοποιηθούν εντός διετίας.