Την άποψη ότι το νέο Σύνταγμα πρέπει να προέλθει απευθείας από τους πολίτες και όχι από «όσους είναι κλεισμένοι σε δωμάτια, διαδρόμους και κουίντες» εξέφρασε η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, κατά την παρέμβασή της στη συνεδρίαση της Ολομέλειας για τη Συνταγματική Αναθεώρηση.
Η Ζ. Κωνσταντοπούλου υποστήριξε ότι το κόμμα της ασκεί τον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης «σε μια άδεια Βουλή», καθώς είναι το μόνο που δίνει καθημερινά το «παρών» και «αμύνεται απέναντι στην αντισυνταγματική νομοθέτηση».
Επισήμανε ότι η αναθεώρηση του Συντάγματος πρέπει να στοχεύει στο να «φέρουμε τον άνθρωπο ξανά μπροστά» μέσα από «συμμετοχικές διαδικασίες», υπογραμμίζοντας πως οι κυβερνητικές προτάσεις κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση, καθώς «χωρίς να ρωτήσει κανέναν φέρνει λύσεις μαθητευόμενων μάγων για να βγάλει την κοινωνία όσο πιο έξω».
Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας τόνισε ότι «η μόνη απάντηση στην ιστορική φράση ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο είναι ο λαός».
Όπως σημείωσε, η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας είναι εγγεγραμμένη στο Σύνταγμα, όμως «καταστρατηγήθηκε συστηματικά επί δεκαετίες από όσους κυβέρνησαν, οδηγώντας στη σταδιακή περιθωριοποίηση της κοινωνίας».
Παράλληλα, ανέφερε ότι η Πλεύση Ελευθερίας «μιλάει για τελείως διαφορετικά πράγματα», όπως «η υποχρεωτική λογοδοσία, η αναζωογόνηση της δημοκρατίας και η ενδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών».
Προτάσεις για θεσμικές αλλαγές
Η Ζ. Κωνσταντοπούλου έκανε λόγο για ανάγκη ενίσχυσης του Κοινοβουλίου με ενεργή συμμετοχή της κοινωνίας, αλλά και για προώθηση αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών μέσω δημοψηφισμάτων σε εθνικό και τοπικό επίπεδο.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στην κοινωνική νομοθετική πρωτοβουλία, στην εγγύηση πραγματικής ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης με λαϊκή συμμετοχή και μεικτά ορκωτά δικαστήρια, καθώς και στην αναβάθμιση και θωράκιση των ανεξάρτητων Αρχών.
Επιπλέον, τάχθηκε υπέρ της διοργάνωσης μιας «συντακτικής συνέλευσης» ώστε το νέο Σύνταγμα να προκύψει από τους πολίτες. «Εμείς θα εγγυηθούμε ότι ο λαός είναι εκείνος που θα αποφασίσει το νέο Σύνταγμα», τόνισε, υπενθυμίζοντας ότι η Πλεύση Ελευθερίας ήταν «το πρώτο κίνημα που μίλησε καθαρά για κατάργηση της υπουργικής ασυλίας».
Κλείνοντας, υπογράμμισε την ανάγκη το νέο Σύνταγμα να «κοιτάει στο μέλλον» και να εναρμονίζει το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι, έτσι ώστε κάποιος να μπορεί να εκλεγεί στη Βουλή ήδη από την ηλικία των 17 ετών, όταν αποκτά το δικαίωμα ψήφου.