Σύμφωνα με τον ιταλικό Τύπο, έγγραφο που πρόκειται να παρουσιαστεί απόψε από εκπομπή του δημόσιου καναλιού Rai Tre αποκαλύπτει ότι μετά την εκτέλεση του Μπενίτο Μουσολίνι, τρεις αντάρτες παρέδωσαν τα μυστικά του αρχεία στις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες.
Πρόκειται για τριάντα επτά φακέλους απόρρητων ντοκουμέντων με αλληλογραφία του φασίστα δικτάτορα, την οποία ο ίδιος θεωρούσε καθοριστικής σημασίας. Το έγγραφο, που συντάχθηκε στις 18 Μαΐου 1945 από συνταγματάρχη των βρετανικών υπηρεσιών, φυλάσσεται στο Εθνικό Αρχείο του Λονδίνου και έχει πλέον αποχαρακτηρισθεί.
Στις 28 Απριλίου 1945, ο Μουσολίνι και η ερωμένη του Κλαρέτα Πετάτσι εκτελέστηκαν από παρτιζάνους στο Τζουλίνο ντι Μετζέγκρα, κοντά στο Κόμο.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα La Stampa, ο υπεύθυνος των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών στη Ρώμη ενημερώθηκε τηλεφωνικά από την πρεσβεία του ότι τρεις αρχηγοί ανταρτών, οι οποίοι είχαν καθοριστικό ρόλο στη σύλληψη του ιδρυτή του φασισμού, κρατούσαν στα χέρια τους έγγραφα μεγάλης σημασίας που είχαν αποκτήσει κατά τη σύλληψη του Μουσολίνι.
Οι προϋποθέσεις που έθεσαν οι τρεις αντάρτες, σύμφωνα με την εφημερίδα, ήταν τα έγγραφα να μην χρησιμοποιηθούν εις βάρος της Ιταλίας και να παραδοθούν αποκλειστικά σε Βρετανό ανώτερο αξιωματικό.
Επιπλέον, ένας εξ αυτών ζήτησε να μεταβεί στη Μεγάλη Βρετανία και να προσληφθεί σε επιχείρηση κατασκευής αεροσκαφών ή στη βρετανική πολεμική αεροπορία, ενώ ο δεύτερος, γιατρός στο επάγγελμα, επιθυμούσε να λάβει βρετανική υπηκοότητα.
Όπως σημειώνει η La Stampa, «ο υπεύθυνος των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών αποδέχθηκε άμεσα τα πρώτα δύο αιτήματα και φάνηκε πρόθυμος να συζητήσει το τρίτο», το οποίο αφορούσε προσωπικής φύσεως ζητήματα.
Ο προσωπικός οδηγός του Μουσολίνι είχε αναφέρει ότι τα έγγραφα περιλάμβαναν την απόρρητη αλληλογραφία του Ιταλού δικτάτορα με τον Αδόλφο Χίτλερ και τον Ουίνστον Τσώρτσιλ.
Ωστόσο, παραμένει άγνωστο πού βρίσκονται σήμερα αυτά τα ντοκουμέντα. Η αποκάλυψη της Rai αναμένεται να προκαλέσει νέες τοποθετήσεις ιστορικών και αναλυτών, καθώς η υπόθεση συνδέεται στενά με μία από τις πιο κρίσιμες περιόδους της ιταλικής Ιστορίας του 20ού αιώνα.