Πανελλαδικές και ψυχολογική διαχείριση της αποτυχίας αποτελούν ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα για κάθε οικογένεια. Όπως επισημαίνει η συμβουλευτική ψυχολόγος–ψυχοθεραπεύτρια (PsyD, MSc) Ιωάννα Θεοδωρακοπούλου, με ειδίκευση στη Γνωσιακή Συμπεριφοριστική Θεραπεία, «είναι πολύ σημαντικό να αποφύγουμε να γίνουμε η δεύτερη εξεταστική επιτροπή».
Σε συνέντευξή της στο Πρακτορείο FM και στην Τάνια Μαντουβάλου, τονίζει ότι οι γονείς οφείλουν να θυμίζουν στα παιδιά τους πως «η σχέση τους δεν μπαίνει ποτέ σε βαθμολογική κλίμακα», καθώς το εκπαιδευτικό σύστημα έχει ήδη αξιολογήσει την προσπάθεια.
Η κ. Θεοδωρακοπούλου υπογραμμίζει ότι δεν χρειάζεται να γίνεται απολογισμός ή σύγκριση με άλλους, καθώς «δεν τελείωσε ο κόσμος όλος». Οι γονείς πρέπει να βοηθούν τα παιδιά να βλέπουν τη ζωή πέρα από τις εξετάσεις, με έμφαση στις στιγμές της οικογένειας, τις διακοπές και τους υπόλοιπους ρόλους που καλούνται να αναλάβουν. «Δεν είναι μόνο οι βαθμοί ή σε ποια σχολή θα είναι τον Σεπτέμβριο», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Η φυσιολογική στεναχώρια και ο ρόλος των social media
Αναφερόμενη στα συναισθήματα των μαθητών, η διακεκριμένη ψυχολόγος παρατηρεί ότι συχνά εμφανίζεται παραίτηση και απομόνωση. «Τα παιδιά αισθάνονται ότι τελείωσαν όλα, συγκρίνονται με τις επιδόσεις των άλλων και απογοητεύονται. Η στεναχώρια είναι φυσιολογική· δεν θέλουμε παιδιά που δεν στεναχωριούνται, αλλά παιδιά που δεν καταρρέουν», εξηγεί.
Σχετικά με την επίδραση των social media, επισημαίνει ότι μπορεί να είναι ενοχλητικά όταν άλλοι ανακοινώνουν την επιτυχία τους, όμως η καθοριστική επιρροή προέρχεται από τη στάση της οικογένειας. «Αν στην οικογένεια αυτό είναι ένα σημείο αναφοράς και όχι το βασικό, η ενόχληση θα περάσει γρήγορα», τονίζει.
Πότε χρειάζεται επαγγελματική βοήθεια
Η ειδικός εξηγεί ότι η αναζήτηση βοήθειας από επαγγελματία ψυχικής υγείας είναι απαραίτητη όταν η απογοήτευση και η απομόνωση επιμένουν. «Όταν το παιδί δεν θέλει να βγει έξω και ασχολείται συνεχώς με το ποιοι πέρασαν, τότε καλό είναι πρώτα οι ενήλικες να αναζητήσουν μια συμβουλευτική γονέων», αναφέρει. Όπως λέει, «λίγη βοήθεια χρειάζεται· όχι να στείλουμε το παιδί εξαρχής, να πάμε εμείς και, αν χρειαστεί, το παιδί θα μας το πει».
Η διαχείριση της απογοήτευσης των γονέων
Η ψυχοθεραπεύτρια επισημαίνει ότι η διαχείριση της αποτυχίας ξεκινά όταν οι γονείς πάψουν να τη μεταφράζουν ως προσωπική αποτυχία. «Αν αποδεχτούμε τη στεναχώρια μας, μπορούμε να αποσυνδέσουμε το αποτέλεσμα από την ταυτότητα του παιδιού και να δούμε τις επόμενες επιλογές», αναφέρει. «Δεν χάνουμε το παιδί μας επειδή δεν τα κατάφερε, ούτε το κερδίζουμε επειδή τα κατάφερε», προσθέτει με νόημα.
Το μήνυμα προς τους μαθητές
Απευθυνόμενη στους μαθητές, η κ. Θεοδωρακοπούλου τονίζει: «Είναι πολύ σημαντικό να μην πάρει τη βαθμολογία και να τη μετατρέψει σε απόφαση για τον εαυτό του. Το αποτέλεσμα είναι μια πληροφορία, όχι ετυμηγορία». Η ίδια καταλήγει ότι όσο περισσότερο ένας νέος αποδέχεται αυτό που θεωρεί αποτυχία, τόσο πιο εύκολα θα βρει τον τρόπο να κινηθεί προς τη δική του επιτυχία. «Δεν χρειάζεται να μεγαλώνουμε παιδιά που όταν αποτυγχάνουν, σταματούν να πιστεύουν ότι έχουν αξία», σημειώνει χαρακτηριστικά.