Με φόντο τις κινητοποιήσεις που προγραμματίζει η Συντεχνία Αρτοποιών Αθηνών, Προαστίων και Περιχώρων την ερχόμενη εβδομάδα, ο πρόεδρος του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθηνών (ΒΕΑ), Κωνσταντίνος Δαμίγος, υπογραμμίζει ότι ο κλάδος της αρτοποιίας βρίσκεται πλέον στο όριο της αντοχής του.
Όπως τονίζει, η εκτίναξη του ενεργειακού κόστους, σε συνδυασμό με τη βαριά φορολογική επιβάρυνση και το υψηλό κόστος λειτουργίας, έχει δημιουργήσει ένα εκρηκτικό μείγμα που απειλεί ευθέως τη βιωσιμότητα χιλιάδων μικρών επιχειρήσεων.
Το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθηνών δηλώνει ότι στέκεται στο πλευρό των αρτοποιών και ζητά άμεσες και ουσιαστικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση της αγοράς.
Σύμφωνα με τον κ. Δαμίγο, η σημερινή κατάσταση δεν αφήνει περιθώρια αναμονής. Εκατοντάδες επιχειρήσεις έχουν ήδη οδηγηθεί σε λουκέτο τα τελευταία χρόνια, ενώ όσες παραμένουν ενεργές λειτουργούν με οριακά περιθώρια, μετακυλίοντας μέρος του κόστους στους καταναλωτές ή απορροφώντας ζημιές.
Στοχευμένα μέτρα στήριξης για τον κλάδο
Ο πρόεδρος του ΒΕΑ επισημαίνει ότι απαιτούνται στοχευμένες και άμεσα εφαρμόσιμες παρεμβάσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν:
• Μείωση του ενεργειακού κόστους, με καθιέρωση πλαφόν στις τιμές της ενέργειας και ειδικά τιμολόγια για τις ενεργοβόρες μικρές επιχειρήσεις, όπως τα αρτοποιεία.
• Φορολογικές ελαφρύνσεις για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις.
• Κατάργηση ή δραστική μείωση φόρων στην ενέργεια.
• Ρεαλιστικές ρυθμίσεις οφειλών προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, με περισσότερες δόσεις και χαμηλότερα επιτόκια.
• Πρόσβαση σε χρηματοδότηση με βιώσιμους όρους.
Η ανάγκη για άμεση πολιτική παρέμβαση
Όπως σημειώνει ο κ. Δαμίγος, «Δεν μπορεί να μιλάμε για στήριξη της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, όταν το κόστος χρήματος παραμένει υψηλό και η ενεργειακή επιβάρυνση εξαντλεί κάθε περιθώριο αντοχής. Οι αρτοποιοί δεν ζητούν προνόμια - ζητούν να μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν».
Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι το ψωμί αποτελεί βασικό αγαθό για κάθε ελληνικό νοικοκυριό και πως η συρρίκνωση της παραδοσιακής αρτοποιίας, καθώς και η μετατόπιση της κατανάλωσης σε βιομηχανοποιημένα προϊόντα, δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά και κοινωνικό ζήτημα.
Καταλήγει τονίζοντας ότι η πολιτεία οφείλει να παρέμβει άμεσα, πριν η κρίση στον κλάδο λάβει μη αναστρέψιμα χαρακτηριστικά.