Ανδρουλάκης: Κριτική στην κυβέρνηση για ακρίβεια και ασυδοσία ολιγοπωλίων

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης, άσκησε έντονη κριτική στην κυβέρνηση κατά τη συζήτηση στη Βουλή για την ακρίβεια, επισημαίνοντας τη μεγάλη δυσαρέσκεια της κοινωνίας λόγω του υψηλού κόστους ζωής και παραγωγής. 

Ο κ. Ανδρουλάκης ανέφερε ότι τα μέτρα που έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα χαρακτηρίζονται από την κοινωνία ως μέτρα ασπιρίνες ή μέτρα κοροϊδία, τα οποία δεν αντιμετωπίζουν ουσιαστικά τα προβλήματα των πολιτών.

Υπογράμμισε τη ραγδαία αύξηση του κόστους διαβίωσης, σημειώνοντας ότι το κόστος στα τρόφιμα έχει αυξηθεί κατά 34%, ενώ οι μισές οικογένειες αδυνατούν να κάνουν διακοπές. 

Παράλληλα, αναφέρθηκε στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις λόγω του υψηλού ενεργειακού κόστους και των χρεών, καθώς και στα προβλήματα των αγροτών με το κόστος παραγωγής.

Ο κ. Ανδρουλάκης κατηγόρησε την κυβέρνηση για ασυδοσία των ολιγοπωλίων στους τομείς των τηλεπικοινωνιών, της ασφάλισης, της υγείας και των μεταφορών, επισημαίνοντας ότι αυτό επιβαρύνει περαιτέρω τους πολίτες. 

Επέκρινε το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι η ακρίβεια οφείλεται σε υψηλή ζήτηση, χαρακτηρίζοντάς το ως έωλο.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΙΟΒΕ, το 62% των νοικοκυριών δηλώνουν ότι μόλις που τα βγάζουν πέρα, ενώ η Ελλάδα παρουσιάζει αρνητική αποταμίευση, καθώς οι πολίτες αναγκάζονται να χρησιμοποιούν τις αποταμιεύσεις τους για να καλύψουν βασικές ανάγκες. 

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επεσήμανε ότι, ενώ τα ολιγοπώλια αποκομίζουν σημαντικά κέρδη, η κυβέρνηση δεν έχει λάβει επαρκή μέτρα για τον περιορισμό της αισχροκέρδειας.

Αναφερόμενος στα μέτρα που έχουν ληφθεί, χαρακτήρισε ως μέτρα-παρωδία τις πρωτοβουλίες όπως τα χρωματιστά τιμολόγια και τις επιστολές προς τις Βρυξέλλες, σημειώνοντας ότι δεν έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα.

 Τόνισε επίσης ότι από τους 2.000 κωδικούς προϊόντων που περιλαμβάνονται στις σχετικές λίστες, απουσιάζουν βασικά νωπά τρόφιμα, ενώ περιλαμβάνονται άσχετα προϊόντα.

Ο κ. Ανδρουλάκης κατέληξε ότι η στάση της κυβέρνησης οφείλεται στην πεποίθηση πως η αγορά μπορεί να αυτορυθμιστεί, γεγονός που, κατά τον ίδιο, ενισχύει την αισχροκέρδεια και επιβαρύνει την καθημερινότητα των πολιτών.