Μπροστά σε μια καθοριστική επιλογή ανάμεσα στη Δημοκρατία και τη βία βρίσκεται η κοινωνία, σύμφωνα με τον υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη. Σε άρθρο του στην εφημερίδα «Παραπολιτικά», ο κ. Μαρινάκης επισημαίνει ότι δεν υπάρχει πλέον χώρος για αμφισημίες ή δικαιολογίες απέναντι σε εγκληματικές ενέργειες.
Υπό τον τίτλο «Να πέσουν οι μάσκες», τονίζει πως όσοι τοποθετούν εκρηκτικούς μηχανισμούς και ασκούν βία δεν μπορούν να θεωρούνται «ακτιβιστές» ή φορείς πολιτικής έκφρασης, αλλά εγκληματίες. Όταν δε οι πράξεις αυτές οδηγούν στην απώλεια ανθρώπινων ζωών, «η λέξη είναι μία: τρομοκρατία».
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υπογραμμίζει ότι εξίσου επικίνδυνη με τη δράση των φυσικών αυτουργών είναι η πολιτική και ιδεολογική ανοχή, η οποία –όπως αναφέρει– επί χρόνια επιχειρεί να εξωραΐσει ή να υποβαθμίσει τη βία μέσα από διαφορετικές ορολογίες. «Η ανοχή είναι το λίπασμα της ανομίας», σημειώνει χαρακτηριστικά, προειδοποιώντας πως κάθε προσπάθεια δικαιολόγησης της βίας ενθαρρύνει την περαιτέρω κλιμάκωσή της.
Παράλληλα, ο κ. Μαρινάκης επισημαίνει ότι καμία δημοκρατική κοινωνία δεν μπορεί να ανεχθεί επιθέσεις εναντίον πολιτικών προσώπων, δημοσιογράφων, δικαστικών ή οποιουδήποτε εκφράζει δημόσια τις απόψεις του. Τονίζει ότι «το σπίτι κάθε ανθρώπου είναι ιερό» και πως η στοχοποίηση της οικογένειας ή της ιδιωτικής ζωής αποτελεί επίθεση απέναντι στην ίδια τη Δημοκρατία. «Καμία Δημοκρατία δεν μπορεί να επιβιώσει όταν συνηθίζει τη βία», αναφέρει.
Κλείνοντας, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υπογραμμίζει ότι δεν αρκούν οι αυτονόητες καταδίκες μετά από κάθε τραγικό περιστατικό, αλλά απαιτείται σταθερή και συνεπής εφαρμογή του νόμου, χωρίς ιδεολογικές εξαιρέσεις ή εκπτώσεις. Καλεί, τέλος, να «πέσουν οριστικά οι μάσκες» και να γίνει σαφές ότι «στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν "καλές" και "κακές" μορφές τρομοκρατίας», αλλά μόνο εγκληματικές πράξεις που πρέπει να αντιμετωπίζονται χωρίς αστερίσκους και με απόλυτο σεβασμό στο κράτος δικαίου.
«Ήρθε η ώρα να πέσουν οριστικά οι μάσκες. Να σταματήσει κάθε προσπάθεια εξωραϊσμού της πολιτικής βίας… Γιατί όταν η βία βρίσκει άλλοθι, αργά ή γρήγορα αναζητά και το επόμενο θύμα», καταλήγει ο Παύλος Μαρινάκης.