Ο Ετιέν Νταβινιόν, Βέλγος πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος και διπλωμάτης, πέθανε σε ηλικία 93 ετών, όπως ανακοίνωσε το περιβάλλον του. Ο Νταβινιόν είχε πρόσφατα παραπεμφθεί σε δίκη για την εμπλοκή του στη δολοφονία του ήρωα της ανεξαρτησίας του Κονγκό, Πατρίς Λουμούμπα.
Για περισσότερο από έξι δεκαετίες, ο Νταβινιόν βρισκόταν στο επίκεντρο της πολιτικής και επιχειρηματικής ζωής του Βελγίου. Υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, που δημιουργήθηκε μετά την πετρελαϊκή κρίση του 1973, με στόχο την ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας των κρατών-μελών.
Μετά από δύο δεκαετίες υπηρεσίας στο διπλωματικό σώμα, ανέλαβε αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αρμόδιος για τη βιομηχανία, την περίοδο 1981-1985. Εκείνη την εποχή η ευρωπαϊκή σιδηρουργία αντιμετώπιζε βαθιά κρίση, οδηγώντας σε εκτεταμένες αναδιαρθρώσεις και απώλειες χιλιάδων θέσεων εργασίας. Μέντοράς του υπήρξε ο υπουργός Πολ Ανρί Σπάακ, ένας από τους «πρωτεργάτες» της ενωμένης Ευρώπης.
Το όνομά του συνδέθηκε με κορυφαίες επιχειρήσεις και τράπεζες, όπως οι Fortis και Brussels Airlines, οι οποίες τελικά εξαγοράστηκαν από ξένους ομίλους. Ο ίδιος είχε δηλώσει το 2018: «Αυτοί που λένε ότι πούλησα τα κοσμήματα του στέμματος είναι βλάκες!», όταν του απονεμήθηκε ο τίτλος του «κόμη».
Η δικαστική υπόθεση για τη δολοφονία Λουμούμπα
Τον Μάρτιο, η βελγική δικαιοσύνη παρέπεμψε τον Νταβινιόν σε δίκη με την κατηγορία της «συμμετοχής σε εγκλήματα πολέμου», σχετικά με τα γεγονότα που οδήγησαν στη δολοφονία του Πατρίς Λουμούμπα το 1961. Ο Νταβινιόν είχε ασκήσει έφεση κατά της απόφασης.
Την περίοδο εκείνη, ο Νταβινιόν ήταν ασκούμενος διπλωμάτης στο βελγικό υπουργείο Εξωτερικών και φέρεται να είχε εμπλακεί στη μεταφορά του Λουμούμπα στην αποσχισθείσα περιοχή Κατάνγκα. Εκεί, στις 17 Ιανουαρίου 1961, ο Κονγκολέζος πρωθυπουργός δολοφονήθηκε από αυτονομιστές, με τη συνδρομή Βέλγων μισθοφόρων. Το σώμα του διαλύθηκε με οξύ και δεν βρέθηκε ποτέ.
Κανείς δεν έχει καταδικαστεί για τη δολοφονία του Λουμούμπα, που παραμένει μία από τις πιο σκοτεινές σελίδες στην ιστορία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και των σχέσεών της με το Βέλγιο, την πρώην αποικιοκρατική δύναμή της. Η χώρα είχε αποκτήσει την ανεξαρτησία της το 1960.