Βιταμίνη C: Πιθανή μείωση θανάτων και σήψης σε ασθενείς με τραύματα

Η ενδοφλέβια χορήγηση υψηλών δόσεων βιταμίνης C ενδέχεται να μειώνει τον κίνδυνο θανάτου και σήψης σε ασθενείς με τραύματα, ενώ ταυτόχρονα συμβάλλει στη συντόμευση της νοσηλείας τους, σύμφωνα με ανασκόπηση επιστημονικών δεδομένων που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «BMJ Military Health».

Οι ερευνητές ανέλυσαν βάσεις δεδομένων με μελέτες που είχαν δημοσιευθεί έως το τέλος του 2025, εστιάζοντας στην επίδραση της ενδοφλέβιας χορήγησης βιταμίνης C στη θνησιμότητα εντός 30 ημερών από το εξιτήριο, στους δείκτες βαρύτητας της νόσου, στη συχνότητα επιπλοκών όπως η σήψη και η πολυοργανική ανεπάρκεια, καθώς και στη διάρκεια νοσηλείας.

Από τις 108 μελέτες που εντοπίστηκαν, μόλις έξι πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης στη συστηματική ανασκόπηση, καλύπτοντας συνολικά 5.171 ασθενείς. 

Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντική μείωση της θνησιμότητας στις πρώτες 30 ημέρες, καθώς και μικρότερη διάρκεια παραμονής τόσο στις μονάδες εντατικής θεραπείας όσο και στο νοσοκομείο.

Επιπλέον, τέσσερις από τις έξι μελέτες κατέγραψαν χαμηλότερα ποσοστά σήψης στους ασθενείς που έλαβαν βιταμίνη C, ενώ δύο διαπίστωσαν μειωμένα περιστατικά πολυοργανικής ανεπάρκειας.

Περιορισμοί και προϋποθέσεις της θεραπευτικής προσέγγισης

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι οι διαφοροποιήσεις μεταξύ των μελετών δείχνουν πως η αποτελεσματικότητα της θεραπείας μπορεί να εξαρτάται από το κλινικό πλαίσιο και να μην είναι γενικεύσιμη σε όλες τις περιπτώσεις κρίσιμης νόσου.

Παράλληλα, αναγνωρίζουν σημαντικούς περιορισμούς της ανασκόπησης. Ο αριθμός των διαθέσιμων μελετών ήταν περιορισμένος, οι μισές ήταν παρατηρητικές, ενώ υπήρχαν διαφορές ως προς τα χαρακτηριστικά των ασθενών, τη μεθοδολογία, τις δόσεις της βιταμίνης C, τις παράλληλες θεραπείες και τον τρόπο καταγραφής των αποτελεσμάτων.

Καμία από τις μελέτες δεν εξέτασε τη χορήγηση της ενδοφλέβιας βιταμίνης C ως αποκλειστική θεραπεία, γεγονός που καθιστά δύσκολη την απομόνωση της δικής της επίδρασης.

Ωστόσο, οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι ακόμη και μικρές μειώσεις στη θνησιμότητα, τη σήψη, την πολυοργανική ανεπάρκεια ή την ανάγκη για εντατική θεραπεία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν τη χρήση της συγκεκριμένης προσέγγισης.