Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ ανακοίνωσε την παραίτησή του από την ηγεσία των Εργατικών, με τον νέο επικεφαλής του κόμματος να αναμένεται να έχει εκλεγεί πριν από τον Σεπτέμβριο, όταν το κοινοβούλιο επαναλάβει τις εργασίες του. Η αποχώρησή του ανοίγει τον δρόμο για τον έβδομο πρωθυπουργό της χώρας μέσα σε μία δεκαετία.
Το πολιτικό σκηνικό παραμένει ασταθές από το δημοψήφισμα του Brexit, το οποίο συμπληρώνει δέκα χρόνια. Από τότε, η Βρετανία προσπαθεί να χαράξει τη δική της πορεία, αντιμετωπίζοντας προκλήσεις στην οικονομία και στη γεωπολιτική της θέση.
Από το Brexit έως την εποχή Στάρμερ
Τον Ιούνιο του 2016, οι Βρετανοί ψήφισαν υπέρ της αποχώρησης από την ΕΕ με ποσοστό 52% έναντι 48%, γεγονός που οδήγησε τον πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον σε παραίτηση και την Τερέζα Μέι στην ηγεσία των Συντηρητικών. Ένα χρόνο αργότερα, η Μέι προκήρυξε πρόωρες εκλογές, χάνοντας την κοινοβουλευτική πλειοψηφία και σχηματίζοντας κυβέρνηση με τη στήριξη του DUP.
Το 2019, η Μέι αποχώρησε μετά το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις του Brexit και τη διαδέχθηκε ο Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος οδήγησε τους Συντηρητικούς σε σαρωτική νίκη τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς με το σύνθημα "Get Brexit Done". Ένα μήνα αργότερα, στις 31 Ιανουαρίου 2020, η Βρετανία αποχώρησε επίσημα από την ΕΕ.
Αλλεπάλληλες πολιτικές ανατροπές
Η πανδημία και τα σκάνδαλα οδήγησαν στην αποπομπή του Τζόνσον το 2022. Η Λιζ Τρας τον διαδέχθηκε, όμως η πρωθυπουργία της κατέρρευσε σε μόλις 44 ημέρες μετά την αναστάτωση που προκάλεσε ο «μίνι προϋπολογισμός». Τον Οκτώβριο του 2022, ο Ρίσι Σούνακ ανέλαβε την πρωθυπουργία, δεσμευόμενος για σταθερότητα και οικονομική ανάκαμψη.
Παρά τις δεσμεύσεις του, ο Σούνακ προκήρυξε εκλογές το 2024, τις οποίες κέρδισε ο Στάρμερ με ευρεία πλειοψηφία. Ο νέος πρωθυπουργός προειδοποίησε από νωρίς ότι «τα πράγματα θα επιδεινωθούν πριν γίνουν καλύτερα», καθώς η νέα κυβέρνηση αντιμετώπιζε δημοσιονομικές πιέσεις και κοινωνικές αντιδράσεις.
Η πορεία προς την παραίτηση
Το φθινόπωρο του 2024, η υπουργός Οικονομικών Ρέιτσελ Ριβς ανακοίνωσε αυξήσεις φόρων ύψους 40 δισ. λιρών ετησίως, προκαλώντας αντιδράσεις από τις επιχειρήσεις. Τους επόμενους μήνες, το δεξιό κόμμα Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ ανέβηκε στις δημοσκοπήσεις, ξεπερνώντας τους Εργατικούς.
Οι εσωκομματικές πιέσεις εντάθηκαν μετά τις απώλειες στις τοπικές εκλογές του 2026 και τις παραιτήσεις υπουργών, όπως του Γουές Στρίτινγκ και του Τζον Χίλι. Παράλληλα, το σκάνδαλο με τον διορισμό του Πίτερ Μάντελσον ως πρεσβευτή στην Ουάσινγκτον υπονόμευσε περαιτέρω την κυβέρνηση.
Η νίκη του δημάρχου του Μάντσεστερ Άντι Μπέρναμ σε αναπληρωματικές εκλογές τον Ιούνιο του 2026 ενίσχυσε τα σενάρια διαδοχής, σηματοδοτώντας την αρχή του τέλους για τον Στάρμερ. Η παραίτησή του έρχεται ως επιστέγασμα μιας τετραετίας πολιτικών αναταράξεων και οικονομικών προκλήσεων για τη Βρετανία.