Το υπουργείο Εσωτερικών της Συρίας ανακοίνωσε την εξάρθρωση πυρήνα που, σύμφωνα με τη Δαμασκό, συνδεόταν με τη Χεζμπολάχ και σχεδίαζε δολοφονίες κυβερνητικών αξιωματούχων. Το φιλοϊρανικό κίνημα του Λιβάνου αντέδρασε έντονα, καταγγέλλοντας επαναλαμβανόμενες «αβάσιμες κατηγορίες».
Στην επίσημη ανακοίνωση, το υπουργείο ανέφερε ότι οι δυνάμεις ασφαλείας απέτρεψαν «συνωμοσία για τρομοκρατική ενέργεια που στόχευε υψηλόβαθμους (Σύρους) αξιωματούχους». Οι επιχειρήσεις πραγματοποιήθηκαν στα περίχωρα της Δαμασκού και στις επαρχίες Χαλεπίου, Χομς, Ταρτούς και Λαττάκειας.
Οι αρχές υποστήριξαν ότι εξαρθρώθηκε πυρήνας που συνδεόταν με τη Χεζμπολάχ, τα μέλη του οποίου φέρονται να είχαν περάσει κρυφά στη Συρία μετά από εκπαίδευση στον Λίβανο. Σύμφωνα με το υπουργείο, ο πυρήνας ήταν έτοιμος να αναλάβει δράση με στόχο «δολοφονίες υψηλόβαθμων κυβερνητικών αξιωματούχων».
Δόθηκαν στη δημοσιότητα φωτογραφίες 11 συλληφθέντων χωρίς αναφορά στις εθνικότητές τους, καθώς και εικόνες όπλων και εκρηκτικών μηχανισμών που βρέθηκαν σε κρυψώνα, μαζί με εξοπλισμό παρακολούθησης.
Αντιδράσεις από τη Χεζμπολάχ
Απαντώντας, η Χεζμπολάχ δήλωσε ότι «διαψεύδει κατηγορηματικά τις αβάσιμες κατηγορίες του υπουργείου» και επανέλαβε πως «δεν έχει καμιά παρουσία στο συριακό έδαφος και δεν διεξάγει καμιά δραστηριότητα εκεί». Το κίνημα υποστήριξε ότι κάποιοι επιδιώκουν να προκαλέσουν εντάσεις μεταξύ των λαών της Συρίας και του Λιβάνου.
Η Χεζμπολάχ είχε ήδη διαψεύσει στις 12 και 19 Απριλίου οποιαδήποτε σχέση με αντίστοιχους πυρήνες που εξαρθρώθηκαν στη Συρία, κατηγορούμενους για σχεδιασμό επιθέσεων εντός και εκτός της χώρας.
Ιστορικό πλαίσιο
Ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ, που ανατράπηκε το 2024, διατηρούσε στενούς δεσμούς με τη Χεζμπολάχ, η οποία τον είχε στηρίξει κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου (2011-2024). Οι σουνιτικές ισλαμιστικές αρχές που τον διαδέχθηκαν έχουν υιοθετήσει εχθρική στάση απέναντι στο λιβανέζικο κίνημα.
Τον Φεβρουάριο, οι συριακές αρχές είχαν ανακοινώσει την εξάρθρωση άλλου πυρήνα υπεύθυνου για επιθέσεις στη Δαμασκό, υποστηρίζοντας ότι τα όπλα προέρχονταν από τη Χεζμπολάχ — κάτι που το κίνημα αρνήθηκε εκ νέου.