Ο Γάλλος οικονομολόγος Τομά Πικετί προτείνει τη σύγκλιση των εισοδημάτων όλων των χωρών στα επίπεδα των πλούσιων οικονομιών έως το 2100, σύμφωνα με συνέντευξή του στο περιοδικό "1 hebdo", με αφορμή την Έκθεση για την Παγκόσμια Δικαιοσύνη που θα δημοσιευθεί την Πέμπτη.
Η έκθεση, η οποία εκπονήθηκε από διεθνή ομάδα ερευνητών με τη συμμετοχή του Πικετί, επισημαίνει ότι «οι αποκλίσεις στο κατά κεφαλήν εισόδημα είναι τεράστιες σήμερα» μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών, όταν υπολογίζονται βάσει αγοραστικής δύναμης.
Προτείνεται, επομένως, «να κινηθούμε προς τη σύγκλιση των εισοδημάτων όλων των χωρών έως το 2100 σε επίπεδο ίσο με εκείνο των πλούσιων χωρών σήμερα», δηλαδή ένα μέσο μηνιαίο εισόδημα 5.000 ευρώ ανά κάτοικο.
Ο Πικετί, διευθυντής σπουδών στην Ανώτατη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών (EHESS), καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο του Παρισιού και συνδιευθυντής του World Inequality Lab, εξηγεί ότι «για την επίτευξη αυτού του στόχου, απαιτούνται σχεδόν μηδενικοί ρυθμοί ετήσιας αύξησης του κατά κεφαλήν ΑΕΠ (0% έως 0,5%) στις πλουσιότερες περιοχές (Βόρεια Αμερική/Ωκεανία, Ευρώπη) και περίπου 3% έως 4% στις φτωχότερες (Υποσαχάρια Αφρική, Νότια και Νοτιοανατολική Ασία)».
Για να καταστεί εφικτό ένα τέτοιο σενάριο, θα πρέπει να επανακαθοριστεί πλήρως η παραγωγή, με απαγόρευση των υδρογονανθράκων και αντικατάστασή τους από αιολική και ηλιακή ενέργεια. Οι αλλαγές αυτές θα απαιτούσαν μεγάλες επενδύσεις, οι οποίες, σύμφωνα με τον οικονομολόγο, θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν από ένα Ταμείο για την Παγκόσμια Δικαιοσύνη, έναν νέο διεθνή θεσμό «επιφορτισμένο με την είσπραξη εσόδων».
Η έκθεση προτείνει επίσης την καθιέρωση παγκόσμιων φόρων στην περιουσία (με συντελεστή έως 20%) και στα εισοδήματα (έως 90%) των πλουσίων, οι οποίοι θα επιβάλλονται ανεξάρτητα από τα εθνικά φορολογικά συστήματα.
Παράλληλα, δίνεται προτεραιότητα στην κατανάλωση άυλων αγαθών, όπως η υγεία και η εκπαίδευση, έναντι των υλικών αγαθών, ενώ προβλέπεται σημαντική μείωση του χρόνου εργασίας. Αυτή η αλλαγή, σύμφωνα με τον Πικετί, θα συνέβαλε και στον περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη, αν και ο ίδιος αναγνωρίζει την «ουτοπία» της πρότασής του.